rizalmanjohar production rizalmanjohar@yahoo.com.my -selamat menonton- Para pegawai di Kemudahan Penyelidikan Nuklear Pasifik...
telah menafikan khabar angin tentang kes kehilangan plutonium...
sebenarnya telah dicuri daripada simpanannya, dua minggu yang lepas.
Satu pertubuhan pengganas Libya telah mengaku bertanggungjawab.
Bagaimanapun para pegawai menganggap perbezaan kuantiti tersebut...
sebagai ralat di dalam urusan pentadbiran.
F.B.I. yang menyiasat perkara itu, tidak memberi sebarang ulasan.
Hei, Doc?
Doc?
Hello. Ada sesiapa?
Einstein, mari kemari.
Apa sudah jadi? Oh, tuhan.
Ya rasul.
Jijiknya. Kenapa dengan dia itu?
PLUTONIUM, JAGA DENGAN CERMAT
Woo!
Rock 'N' Roll...
- Yo. Hei.. - Marty, awakkah itu?
Hei, Doc. Di mana awak?
Boleh awak jumpa saya di Twin Pines Mall malam ini jam 1:15?
Saya menghasilkan penemuan yang hebat. Saya perlukan bantuan awak.
- 1:15 pagi? - Ya.
Doc, kenapa ini? Kemana awak pergi sepanjang minggu ini?
Kerja.
- Einstein ada dengan awak? - Ya, dia ada di sini.
Doc, awak tinggalkan peralatan awak sepanjang minggu.
Peralatan saya? Baru saya teringat, Marty.
Jangan pasang amplifier. Ada kemungkinan kecil boleh mengakibatkan overload.
Yalah. Saya akan ingat itu.
Bagus. Jumpa lagi malam nanti. Jangan lupa pula.
- 1:15 pagi, Twin Pines Mall. - Baiklah.
- Itu jam sayakah yang kedengaran? - Ya, sudah pukul 8.
Bagus! Ujikaji saya berkesan!
Semuanya lambat 25 minit!
Nanti dahulu. Nanti dahulu, Doc.
Maksud awak, sekarang ini pukul 8:25?
- Tepat sekali. - Alamak!
Saya sudah lewat ke sekolah.
Yo, Jennifer.
Marty, jangan pergi ke arah itu. Strickland sedang mencari awak.
Jika awak tertangkap, ia adalah kelewatan awak yang keempat, berturut-turut.
Baiklah, mari. Saya rasa kita sudah selamat.
Kali ini bukan salah saya. Doc telah menetapkan semua jamnya lambat 25 minit.
Doc? Awak masih berkawan dengan Dr. Emmett Brown, McFly?
Ish, ish, ish. Slip Lewat untuk awak, Cik Parker.
dan juga untuk awak, McFly. Saya rasa ia telah berturutan sebanyak empat kali.
Biar saya berikan awak secubit nasihat percuma, anak muda.
Dr. Brown itu berbahaya. Dia memang tidak cukup akal.
Berkawanlah dengannya, awak akan ditimpa masalah besar.
Oh, yalah, encik.
Awak ini memang biadap. Awak ini dungu.
Awak mengingatkan saya kepada bapa awak semasa dia di sini. Dia pun dungu juga.
Boleh saya pergi sekarang, En. Strickland?
Saya perasan kumpulan awak dijadualkan untuk ujibakat, selepas sekolah hari ini.
Kenapa mahu menyibuk, McFly? Awak tiada peluang langsung.
Awak ini sama seperti orang tua awak.
Tiada keluarga McFly yang pernah menyumbang apa-apa di dalam sejarah Hill Valley.
Yalah, tetapi sejarah akan berubah.
Seterusnya...
Baiklah.
Kami adalah, uh... kami ialah Kumpulan Pinheads.
Satu, dua, tiga...
Baiklah. Cukuplah itu. Terim kasih semua.
Berhenti. Berhenti, semua..
Saya rasa awak ini terlalu bisinglah.
Seterusnya.
Kumpulan seterusnya.
Bising sangat. Bagai tidak percaya.
Kami tidak mungkin berpeluang untuk bermain di hadapan semua orang.
Marty, satu kegagalan tidak bermakna dunia akan berakhir.
Saya fikir saya tidak sesuai untuk bermain muzik.
Tetapi awak bagus, Marty. Awak memang bagus, dan pita rakaman ujibakat awak hebat.
Awak mesti menghantarnya ke syarikat rakaman.
- Seperti yang selalu Doc katakan. - Saya tahu.
Jika awak menumpukan perhatian, awak boleh melakukan apa sahaja.
Itu nasihat yang bagus, Marty.
Baiklah. Bagaimana jika saya menghantarnya tetapi ia tidak disukai?
Apa jadi jika mereka kata saya tidak bagus?
Bagaimana jika mereka berkata "Awak tiada harapan"?
Saya rasa saya tidak boleh menerima kegagalan sebegitu.
Alamak! Saya sudah kedengaran seperti orang tua saya.
Dia bukannya teruk sangat.
Bukankah dia akan meminjamkan awak keretanya malam esok.
Tengok 4x4 itu.
Hebatnya.
Satu hari nanti, Jennifer. Satu hari nanti...
Hebat bukan, memandu trak itu ke tepi tasik?
Bentangkan beg tidur di belakangnya.
Berbaring di bawah bintang-bintang.
- Hentikannya. - Apa?
Adakah ibu awak tahu atau tidak? Tentang malam esok?
Mana ada! Ibu saya fikir saya akan pergi berkhemah dengan rakan-rakan.
Ibu saya akan menjerit jika dia tahu yang saya akan ke sana bersama awak.
Tentu saya akan diceramahnya.
Pasti dia akan berkata yang dia tidak pernah melakukannya semasa dia muda dahulu.
Saya rasalah, dia itu dilahirkan sebagai seorang biarawati..
Dia cuma ingin awak dihormati.
Nampaknya dia tidak begitu berjaya..
Teruknya.
Selamatkan menara jam.
Datuk Bandar Wilson sedang berkempen untuk mengantikannya.
Tiga puluh tahun dahulu, ia telah disambar kilat...
semenjak itu, ia tidak lagi berfungsi.
Kami dari Persatuan Pemeliharaan Hill Valley...
berpendapat ia sepatutnya dikekalkan seperti sekarang...
sebagai sebahagian daripada sejarah dan warisan kita.
- Nah, puan. Ada 25 sen. - Terima Kasih.
- Jangan lupa ambil risalah. - Baiklah.
Selamatkan menara jam!
- Di mana kita tadi? - Hampir di sini.
Jennifer!
Itu bapa saya. Saya pergi dahulu.
- Nanti saya telefon awak malam nanti. - Saya akan berada di rumah nenek.
Nah, biar saya berikan nombor telefonnya.
Selamat tinggal.
Bagus. Alangkah bagusnya.
Bagaimana boleh awak pinjamkan saya kereta awak...
tanpa memberitahu saya bahawa ia ada 'blind-spot'.
Saya boleh terbunuh.
Biff, saya tidak pernah perasan...
yang ia ada sebarang 'blind-spot' sewaktu saya memandunya.
Hai, nak.
Awak ini butakah, McFly? Adalah!
Kalau tidak, cuba awak terangkan tentang bangkai di luar sana itu?
Biff, boleh saya... boleh saya anggap...
yang, uh, insuran awak akan menanggung kerosakan itu?
Insuran saya? Bukankah itu kereta awak?
Insuran awaklah yang kena tanggung. Saya mahu tahu siapa yang akan bayar untuk ini.
Saya tertumpah minuman ketika terhempas. Siapa yang akan bayar bil cuciannya?
- Uh... - Dan di manakah laporan saya?
Saya masih belum menyiapkannya. Oleh sebab tarikh akhirnya belum...
Hello? Hello? Ada sesiapa di rumah? Hah?
Fikirlah, McFly. Fikir!
Saya perlu ada masa untuk menaipnya semula.
Awak sedarkah apa akan jadi jika saya serahkan laporan saya...
...dengan tulisan tangan awak?
Saya akan dipecat.
Awak tidak mahu itu berlaku, bukan?
- Bukan? - Sudah tentu tidak, Biff.
Saya tidak mahu ia berlaku.
Baiklah. Saya akan siapkan laporan itu malam ini...
dan saya akan hantarkannya awal-awal pagi esok.
Jangan awal sangat. Saya tidur pada pagi Sabtu.
Kasut awak tidak terikat.
Jangan senang ditipu, McFly.
Kemas rumah awak, McFly.
Saya tunda kereta awak sehingga ke rumah awak...
dan awak hanya ada minuman ringan untuk saya?
Apa pandang-pandang, bahlol?
Sampaikan salam saya kepada ibu awak.
Saya tahu apa yang akan awak cakapkan, nak. Dan awak memang betul.
Awak betul.
Tetapi, uh, Biff itu ialah penyelia saya...
dan sememangnya saya tidak pandai dalam pertelingkahan.
Tetapi Ayah, kereta...
Maksud saya, dia telah musnahkannya. Betul-betul musnahkannya.
Saya perlukan kereta itu malam esok, Ayah.
Tidakkah awak tahu betapa pentingnya malam esok bagi saya?
Saya tahu, tetapi apa yang saya boleh cakap hanyalah...
Saya minta maaf.
Percayalah, Marty, lebih baik awak tinggalkannya...
tanpa perlu risau tentang tekanan perasaan...
...dan sakit kepala untuk bermain di majlis tarian itu.
Betul cakap ayah awak itu..
Awak tentu tidak mahu sakit kepala.
Anak-anak, nampaknya kita kena habiskan kek ini sesama kita sahaja...
Pakcik Joey masih belum boleh keluar penjara.
Bukankah bagus kalau awak semua menulis kepadanya.
- Pakcik Joey, si 'Burung Penjara' itu? - Dia itukan adik Mak!
Ya. Sungguh memalukan mempunyai pakcik di dalam penjara.
Kita semua melakukan kesilapan dalam hidup ini, wahai anak-anak.
- Celaka. Saya sudah lambat. - David, jaga mulut awak!
Datang sayang emak awak dahulu sebelum awak pergi.
Alah, Mak. Cepatlah. Nanti saya terlepas bas pula.
Jumpa lagi, Ayah.
Wuuh! Tiba masa untuk menukar minyak itu.
Oh. Ha ha ha.
Hei, Marty. Saya bukanlah servis pesanan awak.
Semasa awak di luar, merungut pasal kereta...
Jennifer Parker telah menelefon dua kali.
Saya tidak sukakan dia. Gadis yang menelefon budak lelaki memang mencari masalah.
Alah, Mak. Tiada salahnya menelefon budak lelaki.
Teruknya, seperti perigi mencari timba.
Semasa saya remaja, saya tidak pernah mengejar atau memanggil lelaki...
atau berdua-duaan dengan lelaki.
Kalau begitu, bagaimana saya mahu bertemu dengan sesiapa?
Itu terjadi dengan sendirinya.
Seperti saya bertemu dengan bapa awak.
Itu kan bodoh namanya... Datuk yang langgarnya dengan kereta.
Sememangnya ia telah ditakdirkan begitu.
Lagi pun...
Jika datuk tidak melanggarnya, awak semua tidak akan dilahirkan.
Yalah tu..
Saya masih tidak faham apa yang Ayah sedang buat ditengah jalan itu.
Apakah dia, George? Memerhati burung?
Apa, Lorraine? Apa dia?
Datuk telah melanggarnya dengan kereta...
dan membawanya masuk ke dalam rumah.
Dia seperti tidak bermaya.
Seperti anak anjing yang sesat, dan hati saya terus tertawan.
Ya Mak, kami tahu. Mak telah bercerita beribu kali. Mak kasihankan Ayah.
Jadi Mak pergi dengan Ayah ke tarian 'Fish Under The Sea'.
Bukan. Tarian 'Enchantment Under The Sea'.
Pertemuan kami yang pertama. Saya tidak akan melupakannya.
Malam itulah ribut yang dashyat itu berlaku, bukankah begitu, George?
Di atas lantai tarian itulah bapa awak mengucup saya buat pertama kalinya.
Ketika itulah saya sedar...
...yang saya akan menghabiskan usia saya dengannya.
Oh, tidak! Ha ha .
Hello.
Marty, awak tidurkah?
Ah, Doc. Uh, tidak.
Tidak. Jangan mengarutlah.
Dengar, ini amat penting. Saya tertinggal kamera video.
Boleh awak dapatkannya di rumah saya semasa datang ke sini nanti?
Uh, ya. Saya akan pergi sekarang.
Einstein! Hei, Einstein, di manakah Doc?
Doc!
- Marty! Awak dah sampai! - Ya.
Selamat datang ke ujikaji saya yang terbaru.
Inilah yang saya nantikan selama hidup saya.
- Uh, itu, itu DeLorean. - Sabar.
Semua soalan awak akan terjawab. Mulakan rakaman, kita akan mulakan ujikaji.
- Bukankah itu baju Devo? - Jangan hiraulah. Bukan sekarang.
Bukan sekarang. Saya sudah sedia.
Selamat Malam. Saya Dr. Emmett Brown.
Saya sekarang berada di tempat letak kereta Twin Pines Mall.
Sekarang ini pagi Sabtu, 26 Oktober 1985, 1:18 pagi.
Ini ialah ujikaji sementara No. 1.
Jom, Einie. Masuk ke dalam sana.
Macam itulah. Masuk ke dalam. Duduk. Pakai tali pinggang keledar.
Sila perhatikan yang jam Einstein...
...adalah sejajar dengan jam kawalan saya.
- Dapat? Bagus. - Baik. "Check", Doc.
Selamat jalan, Einstein. Jaga kepala awak.
Awak pasang benda itu ke... kereta?
- Tengok ini. - Ya. Baiklah.
Bukan saya! Kereta itu! Kereta itu!
Jika perkiraan saya tepat...
bila ia mencapai 88 bsj...
awak akan saksikan perkara yang bukan boleh dibuat main-main.
Tengok ini! Tengok ini!
Ah! Bukankah saya sudah cakap?
88 bsj!
Penguraian objek berlaku tepat pada pukul 1:20 pagi, dan 0 saat!
Ah, Ya rasul!
Ya rasul, Doc! Awak telah menghancurkan Einstein!
Bawa bertenang. Saya tidak menghancurkan apa-apa.
Struktur molekul Einstein dan kereta itu masih utuh.
Jadi, di mana mereka berada?
Soalan yang lebih tepat ialah "Bila mereka berada?"
Awak tahu tidak, Einstein telah menjadi pengembara masa yang pertama!
Saya telah menghantarnya ke masa hadapan.
Lebih tepat lagi, satu minit ke hadapan.
Tepat pukul 1:21 pagi, dan 0 saat...
kita akan bertemu kembali dengannya, dan juga mesin masa itu.
Nanti dulu. Nanti dulu, Doc. Uh...
Maknanya awak membina mesin masa...
daripada sebuah kereta DeLorean?
Kalau awak hendak membina mesin masa ke dalam sebuah kereta...
kenapa tidak lakukannya dengan bergaya.
Lagi pun ia dibuat daripada besi tahan karat, membolehkan aliran penguraian...
Awas!
- Kenapa? Adakah ia panas? - Sejuklah.
Tersangat sejuk.
Aha! Einstein, haiwan bertuah!
Jam Einstein adalah tepat satu minit lambat daripada jam saya dan masih berdetik!
- la tiada apa-apa. - la baik sahaja.
la tidak sedar apa-apa pun yang telah berlaku.
Apa yang ia tahu, perjalanan tadi adalah lancar.
Itulah sebab jamnya lambat satu minit daripada jam saya.
la telah melangkau minit tersebut dan terus sampai ke saat ini.
Mari sini. Saya akan tunjukkan bagaimana ia berfungsi.
Mula-mula, awak hidupkan Litar Masa.
Bacaan ini menunjukkan ke mana awak akan pergi...
ini ialah di mana awak sedang berada, ini pula di mana awak telah berada.
Awak masukkan masa destinasi awak dengan kekunci ini.
Katakan awak mahu menyaksikan Pengistiharan Kemerdekaan.
Atau saksikan kelahiran Nabi Isa.
Ini ialah tarikh keramat di dalam sejarah sains.
5hb November 1955.
Ya, tentu sekali. 5hb November 1955.
Apa yang telah berlaku?
Itulah hari di mana saya telah mencipta pengembaraan masa.
Saya masih ingatkannya. Saya sedang memasang jam di dalam tandas.
Mangkuk tandas itu basah. Saya tergelincir dan kepala saya terhantuk ke sinki.
Apabila saya sedar, saya telah mendapat ilham.
Satu visi. Gambaran di dalam kepalaku. Gambar ini.
Inilah yang membolehkan pengembaraan masa.
Kapasitor Penguraian Objek.
Kapasitor Penguraian Objek?
la telah memakan masa selama 30 tahun dan seluruh harta keluarga saya...
untuk merealisasikan visi itu.
Ya tuhanku. Sudah begitu lama rupanya.
Keadaan disekitar sini sememangnya telah berubah.
Saya ingat lagi di sini semuanya ladang, sejauh mata memandang.
Semuanya dimiliki oleh si tua Peabody.
Beliau mempunyai buah fikiran yang tak masuk akal untuk menanam pokok pain.
Ini adalah kes rumit, Doc.
Hebatnya. Adakah ianya menggunakan petrol biasa?
Malangnya, tidak. la perlukan sesuatu yang lebih berkuasa. Plutonium.
Uh, plutonium? Nanti dahulu. Maksud awak...
kereta ini bercirikan nuklear?
Hei, hei, hei. Teruskan merakam.
Tidak, ia berasaskan elektrik, tetapi saya perlukan nuklear untuk menjana...
tenaga elektrik sebanyak 1.21 gigawatt yang diperlukan.
Mana boleh awak beli plutonium di kedai.
Adakah awak mencurinya?
Tentulah. Dari kumpulan nasionalis Libya.
Mereka mahukan saya membuat bom.
Saya telah mengambil plutoniumnya dan berikan mereka hanya kelonsong...
yang penuh dengan barangan pinball.
Mari! Kita carikan awak pakaian radiasi.
Sudah selamat. Semuanya telah dipateri.
Jangan hilangkan pita rakaman itu.
Saya perlukannya sebagai bukti.
Uups! Hampir terlupakan beg saya.
Mana tahu kalau-kalau ada seluar dalam kapas di masa hadapan.
Saya alah kepada semua jenis bahan sintetik.
Masa hadapan. Awak mahu ke sana, bukan?
Betul. 25 tahun ke masa hadapan.
Saya selalu terbayangkan masa hadapan, melihat melampaui masa saya...
melihat kemajuan manusia.
- Kenapa tidak, bukan? - Saya juga akan boleh saksikan...
pemenang '25 World Series'.
Doc. Carilah saya apabila awak di sana.
Baiklah. Teruskan merakam.
Ahem!
Saya, Dr. Emmett Brown...
akan memulakan satu perjalanan bersejarah.
Apa yang saya fikirkan?
Saya hampir terlupa membawa plutonium lebihan.
Bagaimana saya mahu pulang nanti? Satu palet, satu perjalanan.
Saya tentu dah hilang akal.
Ada apa, Einie?
Oh, tuhanku. Mereka telah jumpa saya.
Saya tidak tahu bagaimana, tetapi mereka telah jumpa saya.
- Lari, Marty! - Siapa? Siapa?
Awak fikir siapa? Orang-orang Libya lah!
Alamak!
Biar saya alih perhatian mereka!
Doc, tunggu!
Tidak!
Anak haram!
Jalan!
Cepatlah! Sial!
Alamak!
Kita tengok kalau awak boleh lari 90 bsj.
Tuhanku, apa tadi? Apa dia, Ayah?
Nampak seperti kapalterbang... tanpa sayap.
Itu bukan kapalterbanglah. Tengok ini.
- Jangan tengok! - Tunggu!
Hello?
Uh, maafkan saya.
Maaf pasal bangsar awak itu.
Dia telah bertukar menjadi bentuk manusia. Tembak!
Ambil kau, anak haram!
- Dia sedang melarikan diri! - Berhenti!
Tembaklah, Ayah!
Pokok pain saya...
Makhluk asing jadah! Awak telah bunuh pokok pain saya.
Baiklah, McFly. Bawa bertenang. Semua ini ialah sebuah mimpi.
Cuma sebuah mimpi yang tegang.
Woo! Dengar sini, awak mesti tolong saya.
Jangan berhenti, Wilbur! Terus memandu!
Tidak mungkin.
Ini semuanya tidak masuk akal.
Alah, janganlah!.
Baguslah tu.
Ingat penduduk semua. Masa hadapan di tangan anda.
Ini semua semestinya sebuah mimpi.
Hei, budak. Apa kerja awak? Lompat kapal ke kapal?
- Apa? - Kenapa pakai pelampung keselamatan?
Saya cuma mahu guna telefon.
Yalah, ada di belakang.
"Brown".
Bagus. Awak masih hidup.
Ayuh.
Awak tahu di mana 1640 Riverside...
Awak nak pesan apa-apa, budak?
Uh, ya. Beri saya.. berikan saya air kosong.
'Tab'? Saya tidak boleh berikan awak itu kecuali awak pesan sesuatu.
Baik. Berikan saya "Pepsi Free".
Kalau awak mahukan Pepsi, awak kena bayar.
Berikan saya apa-apa sahaja tanpa gula, ok?
Sesuatu tanpa gula.
Hei, McFly.
Apa yang sedang awak fikirkan?
Biff.
Saya bercakap dengan awak, McFly, orang Ireland tak guna!
Oh, hei, Biff. Hei, kawan-kawan. Apa khabar semua?
Awak telah siapkan kerja sekolah saya?
Saya terfikir disebabkan tarikh akhirnya ialah hari Isnin...
Hello? Hello? Ada sesiapa di rumah? Hei, fikirlah, McFly.
Fikir. Saya perlukan masa untuk menyalinnya.
Awak sedar apa yang akan berlaku sekiranya saya serahkan kerja sekolah saya...
dengan tulisan awak?
Saya akan dibuang sekolah.
Awak tidak mahu itu berlaku, bukan?
- Bukan? - Tidak. Tentulah tidak.
Saya tidak mahu itu berlaku.
Apa yang awak tengok, bahlol!
Tengok jaket keselamatannya. Tentu dia ingat dia akan lemas.
Bagaimana dengan kerja sekolah saya, McFly?
Uh, baiklah, Biff.
Saya akan siapkannya malam ini...
dan saya akan serahkannya pada awal pagi esok.
Jangan awal sangat. Saya tidur pada pagi Ahad. Kasut awak tidak terikat!
Jangan mudah ditipu, McFly.
- Saya tidak mahu lihat awak di sini lagi. - Baiklah. Selamat tinggal.
- Apa? - Awak ini George McFly!
Ya. Awak siapa?
Kenapa awak biarkan mereka membuli awak?
- Mereka lebih besar daripada saya. - Jangan merendahkan diri awak!
Bersemangatlah sedikit.
Jika awak biarkan mereka menindas awak sekarang...
mereka akan menindas awak sepanjang hayat awak.
Tengok saya. Awak fikir saya akan menghabiskan hayat saya...
...di kedai tidak berguna ini?
- Hati-hati, Goldie. - Tidak mungkin!
Saya akan jadikan diri saya berguna. Saya akan menghadiri kelas malam.
Suatu hari nanti, saya akan menjadi seorang yang berguna.
Betul itu, dia akan menjadi Datuk Bandar.
Ya, saya...
Datuk Bandar! Itu satu buah fikiran yang bagus.
Saya boleh bertanding menjadi Datuk Bandar.
Seorang Datuk Bandar berkulit hitam. Kalaulah itu boleh berlaku.
Awak tunggu dan lihat, En. Carruthers.
Saya akan menjadi Datuk Bandar.
Saya akan menjadi orang yang paling berkuasa di Hill Valley...
...dan saya akan membersihkan pekan ini.
Bagus. Awak boleh mulakannya dengan mencuci lantai ini.
Datuk Bandar Goldie Wilson.
Saya sukakan bunyinya.
Hei, Ayah! George! Hei, awak yang menunggang basikal itu!
Dia ini suka mengintai rupanya!
Ayah!
Hei, tunggu... Tunggu dahulu. Siapa awak?
Stella! Ada lagi budak tidak berguna yang melintas di hadapan kereta saya!
Mari ke mari! Tolong saya bawanya masuk ke rumah!
Mak?
Awakkah itu?
Diam-diam. Berehatlah.
Awak telah tertidur hampir 9 jam.
Saya telah mengigau.
Saya bermimpi yang saya pulang ke masa dahulu.
Dashyat betul.
Baiklah, awak selamat sekarang...
di tahun 1955.
1955?
Awak ialah Ma...
Nama saya ialah Lorraine.
- Lorraine Baines? - Ya.
Tapi awak... Awak sungguh, uh...
Awak sungguh... kurus!
Bertenang, Calvin. Kepala awak lebam teruk.
Ah! Di mana seluar saya?
Di sana... di atas peti saya.
Saya tidak pernah tengok seluar dalam berwarna unggu sebelum ini, Calvin.
Calvin? Kenapa awak memanggil saya Calvin?
Itulah nama awak, bukan? Calvin Klein.
la tertulis di seluar dalam awak.
Saya agak awak selalu dipanggil Cal, huh?
Tidak, sebenarnya saya dikenali sebagai Marty.
Oh.
Selamat berkenalan, Calvin...
Marty...
Klein.
- Awak tidak kisah jika saya duduk di sini? - Tidak.
Boleh. Tidak. Baik. Boleh. Baik.
- Teruknya lebam kepala awak ini. - Ahh!
Lorraine, awak di atas sana kah?
Oh, tuhanku! Itu ialah ibu saya!
Cepat! Pakai seluar awak kembali!
Beritahu saya, Marty, sudah berapa lama awak berada di pelabuhan?
- Maafkan saya? - Saya agak awak ini seorang kelasi kapal.
Sebab itu awak memakai jaket keselamatan.
Uh, Pengawal Pantai.
Sam, inilah anak muda yang awak langgar itu. Dia baik sahaja, syukur pada tuhan.
Apa yang awak buat di tengah jalan tadi?
Jangan hiraukan dia. Anginnya tidak berapa baik.
Berhentilah merobek benda itu. Mari ke sini makan.
Awak sudah kenal Lorraine.
Ini ialah Milton, ini ialah Sally...
itu ialah Toby, dan di dalam sana itu ialah Joey.
Jadi, awaklah Pakcik Joey.
Baik awak biasakan dengan palang-palang itu.
Ya. Joey memang suka bermain di dalam sana.
Dia akan menangis jika kami keluarkan dia. Jadi kami letakkan dia di situ setiap masa.
Jadi, Marty, saya harap awak suka 'meat loaf'.
Saya rasa saya perlu...
Duduk di sini, Marty.
Sam, berhentilah membaiki benda itu dan datang kemari untuk makan malam.
Oh, ho, ho! Tengok ini.
Sekarang kita boleh tengok Jackie Gleason semasa kita makan.
Televisyen pertama kami. Ayah baru sahaja membelinya hari ini.
Awak ada televisyen?
Ya, kami mempunyai 2 buah.
Wow! Awak ini mesti kaya.
Oh, sayang, dia hanya bergurau. Mana ada orang mempunyai 2 buah televisyen.
Hei... Hei, Saya pernah lihat yang ini. Ini adalah rancangan klasik.
Masa ini Ralph berpakaian seperti seorang dari angkasa lepas.
Apa maksud awak yang awak telah melihatnya? Bukankah ini rancangan baru?
Ya, saya melihatnya dalam siaran... ulangan.
- Siaran ulangan yang mana? - Awak akan tahu nanti.
Tahu tak Marty, wajah awak seperti biasa saya lihat.
Saya kenal ibu awakkah?
Ya, saya rasa awak memang kenal.
Kalau begitu saya mahu menelefonnya. Saya tidak mahu beliau risau tentang awak.
Tidak boleh. Uh...
Tiada... sesiapa di rumah.
- Oh. - Belum lagi.
Oh.
Awak tahu di mana Riverside Drive?
Di sebelah bandar sana. Satu blok selepas Maple.
Di sebelah Timur bandar.
Satu blok selepas Maple. Itu ialah John F. Kennedy Drive.
Siapa itu John F. Kennedy?
Mak?
Ibubapa Marty telah keluar bandar...
Sepatutnya Marty bermalam di sini sahaja, bukan?
Lagi pun Ayah hampir membunuhnya.
Betul itu, Marty.
Saya rasa awak patut bermalam di sini. Awak telah menjadi tanggungjawab kami.
- Entahlah. Saya tidak pasti. - Dan dia boleh tidur di bilik saya.
Saya terpaksa pergi. Terima kasih banyak-banyak.
Semuanya bagus. Awak semuanya baik. Semoga berjumpa lagi.
Di lain kali.
Dia seorang anak muda yang pelik.
Dia seorang bodoh.
Keturunan. Tentu ibubapanya juga bodoh.
Lorraine, kalau awak ada anak seperti itu, Ayah tidak akan mengaku awak anak ayah.
Doc?
- Jangan kata apa-apa. - Doc!
Saya tidak mahu tahu pasal awak.
- Dengar sini, Doc... Doc... - Diam!
- Jangan beritahu saya apa-apa. Diam. - Awak mesti tolong...
Saya akan baca fikiran awak. Mari kita saksikan.
Awak datang dari jauh?
- Ya. betul. - Jangan beritahu saya!
Awak mahu saya melanggan kepada 'The Saturday Evening Post'?
- Tidak! - Jangan sepatah! Walau sepatah pun!
Diam.
Uh... derma.
Awak mahu saya menderma...
kepada pasukan bantuan Pengawal Pantai.
Doc...
Saya dari masa hadapan.
Saya datang ke sini menggunakan mesin masa yang awak cipta.
Sekarang ini saya perlukan bantuan awak untuk pulang semula ke tahun...
1985.
Ya tuhan!
Apa tahu apa maksud semua ini?
Ini bermakna benda jahanam ini tidak berfungsi!
Doc, mesti tolong saya.
Hanya awak seorang yang tahu bagaimana mesin masa itu berfungsi.
Mesin Masa?
Saya tidak pernah mencipta sebarang mesin masa.
Baiklah. Saya akan buktikan kepada awak.
Lihatlah lesen memandu saya. Luput dalam tahun 1987.
Lihatlah tarikh lahir saya. Saya belum lagi dilahirkan.
dan lihatlah gambar ini.
Ini ialah abang, saya dan kakak saya.
Lihatlah bajunya, Doc. "Kelas 1984"?
Gambar itu palsu. Rambut abang awak telah dibuang.
Saya cakap yang betul. Awak mesti percayakan saya.
Kalau begitu beritahu saya, "Budak Masa Depan"...
Siapakah presiden Amerika Syarikat dalam tahun 1985?
- Ronald Reagan. - Ronald Reagan? Pelakon itu? Ha!
Habis itu, siapa pula Timbalan Presiden? Jerry Lewis?
Agaknya Jane Wyman ialah Wanita Pertama.
- Nanti, Doc! - dan Jack Benny ialah Setiausaha Kewangan!
Doc, awak mesti percayakan saya!
Saya sudah penat dikenakan sepanjang petang ini.
- Selamat malam, Budak Masa Depan! - Jangan, nanti, Doc. Doc!
Lebam di kepala awak. Saya tahu bagaimana ia terjadi.
Awak telah ceritakan semuanya kepada saya.
Awak sedang berdiri di atas tandas sambil menggantung jam...
lalu awak jatuh dan kepala awak terhantuk ke sinki...
ketika itulah awak mendapat ilham tentang 'Kapasitor Penguraian Objek'...
yang membolehkan pengembaraan masa.
Ada yang tidak kena dengan 'starter'nya, jadi saya sorokkannya... di sini.
Selepas saya jatuh di dalam tandas...
Saya telah lukis ini.
Kapasitor Penguraian Objek.
Ia berfungsi!
Akhirnya saya telah mencipta sesuatu yang berfungsi!
Sudah tentu ia berfungsi.
Apa cara pun, kita perlu membawa kereta ini balik ke makmal saya.
Kita mesti pulangkan awak ke rumah!
Sini, Doc. Ini dia.
Itu saya! Tengoklah saya itu!
Saya telah tua.
Syukur, saya masih ada rambut.
Apakah yang saya pakai itu?
Itu ialah Baju Radiasi.
Baju Radiasi?
Tentulah. Disebabkan sisa dari peperangan bom atom.
Hebatnya alat ini.
Studio televisyen mudahalih.
Patutlah presiden awak seorang pelakon. Dia perlu nampak segak di televisyen.
Woo. Inilah bahagiannya, Doc.
Apa yang telah saya katakan tadi?
1.21 Giga Watt!
1.21 Giga Watt.
Alamak!
Apa...
Apakah dia Giga Watt itu?
Kenapalah saya begitu cuai?
1.21 Giga Watts!
Ayah, bagaimanakah saya mahu hasilkan kuasa sebegitu? Mustahil, bukan?
Doc, apa yang kita perlukan hanyalah sedikit plutonium.
Oh! Saya pasti dalam tahun 1985...
plutonium boleh didapati disetiap kedai farmasi...
tetapi di dalam tahun 1955, ia jarang berlaku.
Marty, maafkan saya, saya rasa awak akan tersangkut di sini.
Woo, Doc, tersangkut di sini? Saya tidak boleh tersanggkut di sini.
Saya ada kehidupan di tahun 1985.
- Saya ada teman. - Cantikkah dia?
Doc, dia memang cantik. Dia...
Dia tergilakan saya. Lihat ini.
Lihat apa yang dia telah tuliskan, Doc.
Maksud saya, itu telah menerangkan segalanya.
Doc, hanya awak harapan saya.
Marty, maafkan saya, satu-satunya sumber kuasa untuk menghasilkan...
tenaga elektrik 1.21 Giga Watt ialah panahan kilat.
- Apa awak cakap? - Panahan kilat.
Malangnya, awak tidak akan tahu bila dan di mana ia akan menyambar.
Sekarang kita telah tahu.
Ini dia!
Inilah jawabannya.
Di sini dikatakan, satu panahan kilat...
akan menyambar menara jam pada 10:04 malam Sabtu hadapan!
Kalau kita dapat menyalurkan panahan kilat itu...
ke Kapasitor Penguraian Objek...
ia mungkin akan berjaya.
Malam Sabtu nanti...
kita akan menghantar awak balik ke masa depan!
Baiklah. Sabtu pun boleh. Sabtu pun boleh.
Saya boleh menghabiskan masa seminggu dalam tahun 1955.
Saya boleh lepak. Awak boleh tunjukkan saya tempat.
Itu semua tidak akan berlaku. Awak tidak boleh meninggalkan rumah ini.
Awak tidak boleh berjumpa atau bercakap dengan sesiapa.
Apa sahaja yang awak buat akan memberi kesan di masa hadapan.
Awak faham tidak?
Ya. Sudah tentu. Baiklah.
Adakah awak berinteraksi dengan sesiapa hari ini selain daripada saya?
Saya... ya, dengan ibubapa saya.
Alamak!
Beri saya lihat gambar itu semula, gambar abang awak.
Saya sudah jangka. Ini membuktikan teori saya. Lihat abang awak.
Kepalanya hilang. Seperti telah dipadamkan.
Dipadamkan dari kewujudan.
Woo! Mereka betul-betul bersihkan tempat ini. Nampak baru.
Ingat, mengikut teori saya, awak telah menggangu pertemuan pertama ibubapa awak.
Jika mereka tidak bertemu, mereka tidak akan jatuh cinta, berkahwin dan mempunyai anak.
Itulah sebabnya kepala abang awak hilang dari gambar itu.
Diikuti oleh kakak awak. Jika awak tidak membaikinya, awak pula akan hilang.
- Bunyi macam berat sahaja? - Berat tiada kaitan dengannya.
- Yang mana bapa awak? - Itu dia.
Baik, baik, kawan-kawan.
Ha, ha, ha, ha. Kelakarlah.
( TENDANG SAYA )
Awak semua memang berlagak dewasa.
Agaknya awak ini anak angkatlah.
Baik, sungguh dewasa, kawan-kawan.
- Baik, tolong ambil buku-buku saya. - McFly.
Itu En. Strickland. Ya rasul, dia itu tidak pernah ada rambutkah?
Kuatkan diri awak. Awak ini dungu.
- Awak mahu jadi dungu seumur hidup awak? - Tidak.
- Apa yang ibu awak minat dengannya? - Saya tidak tahu.
Agaknya mak kasihankan beliau disebabkan datuk telah melanggar dia.
Saya yang datuk langgar.
Itu ialah kesan "Florence Nightingale".
Selalu terjadi di hospital apabila jururawat jatuh cinta dengan pesakit mereka.
Pergilah, Marty.
Hei, George.
Saya telah mencari awak di merata tempat.
Ingat tidak saya, orang yang telah selamatkan awak tempohari?
Oh. Ya.
Bagus. Saya mahu memperkenalkan awak kepada sesorang.
Lorraine?
Calvin!
Saya mahu awak jumpa kawan baik saya George McFly.
Hai. Selamat berjumpa.
- Bagaimana kepala awak? - Uh, baik. Bagus.
Saya sangat bimbangkan awak semenjak awak lari malam itu.
Awak baikkah?
- Jom. Kita sudah lambat! Cepatlah! - Maaf. Saya terpaksa pergi.
Dia itu menawan, bukan?
- Dia langsung tidak melihat beliau. - Ini lebih rumit dari yang saya fikir.
Nampaknya ibu awak itu tergila-gilakan dengan awak...
tetapi tidak dengan bapa awak.
Woo. Nanti dahulu, Doc. Adakah awak rasa...
yang ibu saya... amat meminati saya?
- Tepat sekali. - Woo. Ini sangat berat.
'Berat' lagi. Adakah semua benda adalah berat di masa hadapan?
Ada masalahkah dengan tarikan graviti bumi?
Apa?
Mereka berdua itu hanya akan berasmara jika hanya mereka berdua bersendirian.
Jadi awak perlu pastikan mereka berinteraksi...
dalam keadaan sosial...
Apa, awak maksudkan seperti 'date'?
- Betul! - 'Date' yang bagaimana?
Apa yang remaja buat dalam tahun 50an?
Bukankah mereka itu ibubapa awak? Semestinya awak kenal mereka, bukan?
Apakah persamaan minat mereka? Apa yang mereka suka lakukan bersama?
Tiada apa-apa.
Tengok! Ada 'upacara semangat berirama' akan berlangsung.
Ya, tentunya! Tarian "The Enchantment Under The Sea"!
Mereka sepatutnya pergi ke situ, di mana kucupan pertama mereka berlaku.
Baiklah, Marty. Awak ikut bapa awak seperti gam...
dan pastikan dia bawa ibu awak ke tarian tersebut.
George.
Ingat lagi gadis yang saya perkenalkan tempohari? Lorraine?
Apa yang awak tulis?
Uh, cerita.
Cerita cereka sains tentang pelawat...
yang datang ke bumi dari planet lain.
Biar betul! Saya tidak tahu pun yang awak boleh buat sesuatu yang kreatif.
- Biar saya baca sedikit. - Oh, jangan, jangan...
Saya tidak pernah biarkan orang lain membaca cerita saya.
Kenapa tidak?
Bagaimana jika mereka tidak sukakannya?
Bagaimana jika mereka katakan saya tidak bagus?
Saya rasa orang lain tidak akan faham.
Uh, tidak. Tidaklah susah sangat.
Baiklah, George, tentang Lorraine...
dia memang sukakan awak.
Dia berpesan kepada saya supaya memberitahu awak yang dia mahu awak membawanya...
- ke tarian "The Enchantment Under The Sea". - Yakah?
Oh, ya. Awak hanya perlu pergi ke sana dan tanyakan dia.
Apa? Di sini? Sekarang ini di kafeteria? Bagaimana jika dia kata tidak?
Saya tidak tahu sama ada boleh atau tidak saya menerima penolakan sebegitu.
Lagi pun, saya rasa dia lebih suka pergi bersama dengan orang lain.
Uh, siapa?
Biff.
- Alah, sedikit sahaja. - Pergi.
Awak sukakannya. Saya tahu awak sukakannya.
Awak memang mahukannya saya berikannya.
Tutup mulut celupar awak itu. Saya bukan gadis jenis begitu.
Mungkin awak seperti itu, cuma awak tidak mengetahuinya lagi.
Jauhkan diri awak dari saya.
Awak dengar bukan? Jauhkan diri awak darinya.
Uh, boleh bukan?
Apa kaitan dengan awak, bahlol?
Awak ini memang mencari...
Gaduh! Gaduh! Gaduh!
Oleh sebab awak ini baru di sini, uh, saya akan berikan muka...
untuk hari ini.
Jadi apa kata kalau awak buat bodoh...
dan berambus dari sini.
George!
Kenapa awak asyik ikut saya?
Nanti, George. Saya beritahu awak, George...
kalau awak tidak mengajak Lorraine ke tarian tersebut...
saya akan menyesal seumur hidup saya.
Tetapi saya tidak boleh pergi ke tarian tersebut.
Saya akan terlepas rancangan televisyen kegemaran saya, Teater Cereka Sains.
Tetapi, George, Lorraine mahu pergi bersama dengan awak.
- Berilah dia peluang. - Saya belum bersedia...
untuk mengajak Lorraine keluar menari.
dan awak atau sesiapa pun di planet ini...
tidak akan boleh menukar fikiran saya.
Teater Cereka Sains...
Siapa awak?
Diam, makhluk bumi.
Nama saya ialah Darth Vader.
Saya ialah makhluk asing dari Planet Vulcan.
Marty!
- Marty! Marty! - Hei, George.
Awak tidak pergi ke sekolah. Apa awak buat sepanjang hari?
Saya tertidur. Saya perlukan bantuan awak.
Saya perlu ajak Lorraine keluar, tetapi saya tidak tahu bagaimana.
Baiklah. Dengar sini. Bawa bertenang. Dia ada di kafe.
Ya tuhanku! Bagaimana awak...
Apa yang merubah fikiran awak, George?
Malam tadi, Darth Vader datang dari Planet Vulcan datang memberitahu saya...
jika saya tidak mengajak Lorraine keluar, dia akan membuatkan otak saya cair.
Ya, biarlah perkara ini hanya antara kita sahaja, ok?
- Oh, ya, ya. - Baiklah. Itu pun dia, George.
- Sekarang pergilah ke sana dan jemput dia. - Baik.
- Saya tidak tahu apa yang perlu diucapkan. - Cakaplah apa sahaja, George.
Cakap seperti biasa, apa sahaja yang terlintas di fikiran awak.
Tiada apa yang terlintas di fikiran saya.
Ya rasul, George. Bagaimanakah agaknya saya ini boleh dilahirkan.
- Apa? Apa? - Tiada apa-apa.
Dengar sini. Cakap kepadanya yang takdir telah menyatukan awak berdua.
Beritahunya bahawa dia ialah gadis yang paling cantik...
yang awak pernah lihat di dunia ini.
Gadis memang sukakan perkara begitu. Apa yang awak buat, George?
Saya sedang menyalinnya. Ia amat bagus.
- Baik, marilah. Awak boleh buat, bukan? - Oh, ya.
Lou, berikan saya susu.
Coklat.
Lorraine? Kepadatan saya...
telah menyemburkan saya kepada awak.
- Apa? - Oh.
Apa yang saya maksudkan ialah...
Tunggu dahulu. Tidakkah saya kenal awak?
Ya. Ya.
Saya George. George McFly.
Saya ialah kepadatan awak.
Maksud saya...
Takdir awak.
Oh.
Hei, McFly!
Alamak...
Bukankah saya telah beritahu awak jangan sekali-kali masuk ke sini.
Nampaknya, awak kena belanja. Berapa banyak wang awak ada?
Berapa banyak yang awak mahu, Biff?
Baiklah, sial.
- Saya akan... - Woo, woo, Biff. Apa itu?
Itu ialah Calvin Klein. Oh, tuhanku, dia umpama mimpi.
Woo! Budak! Budak, berhenti! Berhenti! Berhenti!
- Berhenti. - Hei!
Nanti saya akan pulangkannya kembali, boleh?
Awak telah rosakkannya!
Mari ke mari!
Wow! Tengok dia pergi itu!
Tangkap dia!
Pergi ke kereta! Pergi!
- Apakah benda yang dia gunakan itu? - Sekeping papan beroda.
Dia sebetul-betulnya umpama sebuah mimpi.
- Cepat, cepat! - Awas kereta itu!
Saya akan rempuh dia.
Celaka!
Woo!
Terima kasih, budak.
Saya akan kerjakan anak haram itu.
- Dari mana dia datang? - Ya, di mana dia tinggal?
Saya tidak tahu...
tetapi saya akan siasat.
Doc?
Oh, hai, Marty. Saya tidak perasan awak.
Video ini alat yang menakjubkan.
Dengar sini, Doc.
Ada sesuatu yang saya belum beritahu awak tentang malam itu.
Tolonglah, Marty, jangan beritahu saya.
Seseorang tidak seharusnya tahu terlalu banyak tentang takdirnya.
- Awak tidak faham. - Saya memang faham.
Jika saya tahu terlalu banyak tentang masa depan saya...
saya mungkin akan membahayakan kewujudan saya sendiri.
seperti awak membahayakan masa depan awak.
Betul cakap awak.
Baik, biar saya tunjukkan bagaimana untuk menghantar awak pulang.
Jangan peduli sangat dengan rupa model ini.
Saya tiada masa untuk membuatnya mengikut skala mahu pun mengecatnya..
- Ianya bagus. - Oh, terima kasih, terima kasih.
Baiklah, kita akan pasangkan dawai elektrik industri...
dari atas menara jam ke bawah...
dan mengantungkannya di antara kedua-dua tiang lampu itu.
Sambil itu, kita akan memasang tiang dan pencangkuk ini...
ke mesin masa itu. Ia akan disalurkan ke dalam...
Kapasitor Penguraian Objek.
Pada masa yang akan ditetapkan...
awak akan bermula dihujung jalan...
menuju ke arah dawai tadi sambil memecut ke 88 bsj.
Mengikut lembaran itu, tepat pada pukul 10:04 malam...
Sabtu nanti, kilat akan menyambar menara jam...
yang seterusnya akan melalui dawai...
sebaik sahaja penyangkut bersentuh dengan dawai itu...
menyebabkan 1.21 Giga Watt dihantar ke dalam Kapasitor Penguraian Objek...
yang akan menghantar awak pulang ke 1985.
Baiklah, sekarang. Lihat ini.
Awak putarkan kereta itu dan lepaskannya.
Saya akan menyediakan kilat.
Mula.
Sedia.
Lepas.
Awak mengumpan saya dengan penuh keyakinan, Doc.
Jangan risau. Saya akan uruskan tentang idea ini. Awak uruskan bapa awak.
Oh ya. Apa yang terjadi hari ini? Adakah dia mengajak ibu awak keluar?
- Saya rasalah. - Apa ibu awak kata?
Itu ibu awak! Dia telah ikut awak!
Cepat! Tutupkan mesin masa ini.
Hai, Mar... Cal... Marty.
Mak... Lorraine.
Uh, bagaimana awak tahu saya ada di sini?
Saya telah ikut awak.
Oh, uh, ini ialah, uh, Doc... pakcik saya...
Doc... Brown.
- Hai. - Hai.
Uh...
Marty, mungkin ianya agak awal...
tetapi saya tertanya-tanya...
kalau awak sudi mengajak saya ke...
tarian "Enchantment Under The Sea" Sabtu ini?
Belum ada sesiapa yang ajak awak?
Belum lagi.
- Bagaimana dengan George? - George McFly?
Oh, dia... Dia memang comel dan sebagainya, tetapi tidak...
Saya berfikiran bahawa seorang lelaki seharusnya kuat...
supaya beliau boleh mempertahankan dirinya...
dan melindungi wanita yang disayanginya.
Tidak begitu?
Ya.
Saya masih tidak faham.
Bagaimana boleh saya pergi menari dengannya...
sedangkan dia akan menari dengan awak?
Sebabnya, George, dia sebenarnya mahu pergi dengan awak.
Cuma dia belum menyedarinya lagi.
Sebab itu kita perlu menyakinkannya bahawa awak, George McFly, ialah seorang pejuang.
Awak ialah seorang yang boleh membela diri sendiri...
juga seorang yang akan melindungi dia.
Tetapi saya tidak pernah bergaduh seumur hidup saya.
Dengar ini, awak tidak akan bergaduh, Ayah...
ayah, ayah, payah..
Awak datang untuk selamatkan dia, bukan?
Baik, mari kia semak rancangan itu semula. 8:55, awak akan ada di mana?
- Saya akan berada di majlis tarian itu. - Betul. Saya pula akan berada di mana?
Awak akan berada di dalam kereta bersamanya.
Betul, jadi sekitar pukul 9:00, dia akan marah terhadap saya.
Kenapa dia akan marahkan awak?
Sebabnya, George, gadis yang baik akan marah...
apabila lelaki cuba mengambil kesempatan ke atasnya.
Oh! Maksud awak, awak akan menyentuh dia...
Bukan. Tidak, George.
Itu hanyalah lakonan, bukan?
Baik. Jadi, 9:00, awak sedang bersiar-siar melalui tempat letak kereta.
Awak akan nampak kami, uh, bergelut di dalam kereta.
Awak akan datang, bukakan pintu dan berkata...
Ayatnya, George.
Oh! Uh...
Hei, awak, lepaskan tangan celaka awak darinya!
- Awak rasa perlukah saya menyumpah? - Ya, mesti.
Celaka, George, menyumpah.
Baiklah. Awak akan datang. Awak akan menumbuk saya di perut.
Saya tentu akan tidak menarik minatnya lagi, bukan?
dan awak dengan Lorraine akan hidup bahagia selamanya.
Oh, awak membuatkannya nampak sangat mudah.
Saya cuma... kalaulah saya ini tidak penakut sangat.
George, tiada apa yang perlu ditakutkan.
Hanya perlu ada keyakinan diri.
Awak tahu, jika awak tumpukan perhatian...
awak boleh buat apa sahaja.
Keadaan cuaca Hill Valley malam Sabtu ini.
Keseluruhannya baik, dengan sedikit awan berselerakan.
Awak pastikah tentang ribut itu?
Kalau ramalan cuaca pun tidak pernah betul, inikan pula masa depan?
Awak tahu, Marty, saya akan merasa sedih bila awak pergi nanti.
Awak memang merubah kehidupan saya.
Awak telah memberikan saya satu harapan untuk digapai.
mengetahui bahawa saya akan menyaksikan tahun 1985...
bahawa saya akan berjaya dalam bidang ini...
bahawa saya berpeluang untuk mengembara merentasi masa!
Pastinya sukar untuk menunggu selama 30 tahun...
sebelum saya dapat bercakap dengan awak tentang semua ini...
Saya tentu akan merindui awak, Marty.
Saya tentu akan merindui awak.
- Doc, tentang masa depan... - Jangan!
Marty, kita telah pun bersetuju bahawa mengetahui maklumat masa hadapan...
adalah amat membahayakan.
Walaupun niat awak baik, ia boleh memakan diri.
Apa pun yang awak mahu beritahu saya...
Saya akan mengetahui melalui peredaran masa.
"Kehadapan Dr. Brown...
pada malam saya pulang ke sini...
awak akan...
ditembak oleh pengganas.
Tolong ambil langkah berjaga-jaga...
untuk mengelak kejadian itu.
Kawan awak...
Marty. "
Selamat Malam, Dr. Brown. Ada apa dengan wayar ini?
Oh, hanya satu eksperimen cuaca.
- Apakah yang ada di dalam ini? - Jangan, jangan! Jangan sentuhnya!
Satu peralatan sensor cuaca yang baru.
Awak ada permitnya?
Tentulah saya ada.
Sebentar. Biar saya mencarinya.
Awak tidak kisah jika kita...
lepak, sebentar?
- Idea yang bagus. Saya memang suka melepak. - Hah?
Marty, saya sudah hampir 18 tahun.
Macamlah saya tidak pernah melepak sebelum ini.
Apa?
Marty, awak tampak gementar? Ada apa yang tidak kena?
Tidak.
Lorraine, Lorraine, apa yang awak buat?
Saya telah mencurinya dari kabinet arak perempuan tua itu.
Yalah, awak tidak sepatutnya minum.
- Kenapa pula? - Sebab...
awak akan menyesalinya di kemudian hari.
Marty, jangan jadi lurus sangat.
Semua orang minum.
Ish, awak juga merokok?
Marty, awak mula kedengaran seperti ibu saya.
Kami akan berehat sebentar, tetapi kami akan kembali...
jadi, jangan ke mana-mana.
Marty? Kenapa awak sangat gementar?
Lorraine...
pernahkah awak...
berada di dalam situasi di mana awak perlu lakukan sesuatu...
tetapi apabila tiba saatnya, awak sangsi dapat melakukannya?
Oh, maksud awak apa mahu buat di pertemuan pertama?
Oh, uh, lebih kurang.
- Saya rasa saya tahu maksud awak. - Yakah?
Awak tahu apa yang saya akan buat?
- Apa? - Saya tidak akan risau.
Ini semuanya tidak betul.
Saya tidak tahu apa dia...
tetapi apabila saya mengucup awak, rasanya seperti mengucup...
adik saya.
Tidak masuk akal, bukan?
Percayalah.
Sememangnya ia sangat masuk akal.
Ada orang datang.
Awak telah menyebabkan kerosakan berjumlah $300 terhadap kereta saya...
dan sekarang saya akan mengambilnya dari awak.
Pegang dia.
Lepaskan dia, Biff. Awak sedang mabuk.
Wah, tengok apa yang kita jumpa.
Jangan, jangan! Tinggallah bersama dengan saya. Ayuh, Lorraine.
- Lepaskan saya! - Lepaskan dia, anak haram!
Awak semua bawa dia ke belakang. Nanti saya akan ke sana.
Mengaku sahajalah yang awak mahukannya.
Apa lagi? Pergilah! Ini bukannya Pertunjukan Mengintip.
- Hei, mari masukkan dia ke dalam sana. - Ya!
Inilah padahnya kerana merosakkan rambut saya.
Apa yang buat dengan kereta saya?
Hei, berambus, 'Mat Hitam'. Ini tiada kaitan dengan awak.
Siapa yang awak panggil 'Mat Hitam', 'Budak Kayu'?
Hei, tunggu dulu.
Nanti. Saya tidak mahu bergaduh dengan 'Mat Ganja', ok?
Baliklah ke rumah mengadu kepada ibu awak, budak.
Biff! Biff! Cepat, Biff!
Keluarkan saya!
Yo!
Reginald, di mana kuncinya?
Kuncinya ada di dalam but kereta ini.
- Ulang semula? - Saya kata kuncinya ada di dalam sini.
Lepaskan saya!
Ayuh!
Hei, awak, lepaskan tangan celaka awak...
Oh.
Saya rasa awak tersalah kereta, McFly.
George, tolong saya! Tolonglah!
Pusing belakang, McFly, dan pergi dari sini.
- Tolonglah, George. - Awak pekakkah, McFly?
Tutup pintu ini dan berambus.
Tidak, Biff. Lepaskan dia.
Baiklah, McFly.
Awak yang mahukannya...
sekarang, awak akan mendapatkannya.
Hentikannya!
Biff, awak akan patahkan tangannya nanti!
Biff, jangan!
Bantulah saya, Reginald.
Ow! Celaka! Tangan saya telah luka!
- Siapa punya ini? - Saya.
Terima kasih banyak-banyak.
Awak akan patahkan tangannya!
Biff! Biff,jangan ganggu dia!
Lepaskan dia, lepaskan dia.
Awak tidak apa-apa?
Siapa itu?
Itu ialah George McFly.
- Itu George McFly? - Maafkan saya.
Ribut.
Hei, awak semua, awak perlu masuk ke dalam dan habiskan majlis tarian itu.
Hei, budak, lihatlah tangan Marvin itu.
Mana boleh dia bermain dengan tangan begitu, kami pula tidak boleh bermain tanpa beliau.
Ya, tetapi, Marvin, awak mesti bermain.
Awak tahu tidak, di situlah mereka kucupan pertama mereka akan berlaku...
jika tiada muzik, mereka tidak boleh menari...
dan jika mereka tidak menari, mereka tidak akan berkucup.
tiada kucupan, tiada cinta, dan saya akan menjadi sejarah.
Tarian itu telah berakhir, kecuali awak kenal sesiapa yang boleh bermain gitar.
Lagu ini ditujukan kepada semua pasangan kekasih di luar sana.
George, tidakkah awak mahu mengucup saya?
Saya... saya tidak tahu.
Berambus, McFly. Saya akan ganti.
Hei, budak, awak tidak apa-apa?
Saya tidak boleh bermain.
George!
George?
Maafkan saya.
Ya, bagus. Mari kita buat satu lagi.
Oh, tidak. Saya terpaksa pergi.
Ayuh. Mari lakukan sesuatu yang sangat hebat.
Sesuatu yang sangat hebat.
- Baiklah. - Ya, bagus!
Baik...
Baik, ini sebenarnya sebuah lagu lama tetapi, uh...
Lagu inilah sebuah lagu lama di tempat saya.
Baiklah semua, dengar sini. Ini ialah irama Blues dalam rentak "B."
Perhatikan saya untuk pertukaran irama, dan cuba ikut dan teruskan, ok?
George, Saya dengar awak tewaskan Biff. Syabas.
George, pernah awak terfikir untuk bertanding jawatan presiden kelas?
Chuck! Chuck, Ini Marvin.
Sepupu awaklah, Marvin Berry?
Awak sedang mencari irama baru, bukan?
Jadi, dengarkan ini!
Rasanya awak semua belum lagi bersedia untuk itu.
Tetapi awak semua akan sukakannya.
Lorraine.
Marty, muzik tadi sungguh menarik.
Uh, ya.
Uh, Saya harap awak tidak kisah, tetapi George ingin menghantar saya pulang.
Bagus! Bagus, Lorraine.
Saya dapat rasakan sesuatu di antara awak berdua.
Saya juga ada rasa sesuatu.
Saya terpaksa pergi, tetapi, uh...
Saya ingin beritahu awak yang semuanya tadi sungguh...
berpelajaran.
Marty, adakah kami akan bertemu dengan awak lagi?
Ya, saya jamin.
Marty, saya ingin berterima kasih di atas semua nasihat berguna awak.
Saya tidak akan melupakannya.
Baik, George.
Jadi, uh...
Semoga berjaya, awak berdua.
Oh. Satu lagi perkara.
Jika awak berdua ada anak nanti...
dan apabila salah seorang daripada mereka, apabila berumur 8 tahun...
secara tidak sengaja menyebabkan kebakaran di ruang tamu...
berlembutlah dengannya.
Baiklah.
"Marty". Cantik nama itu.
Sial! Di mana budak itu?
Sial!
Sial! Sial!
Awak lambat! Awak tiada konsep menepati masakah?
Hei, bertimbang rasalah! Saya perlu menukar baju dahulu..
Awak fikir saya akan pulang dengan baju 'zoot' itu?
Orang tua saya memang telah berubah. Semuanya telah berhasil.
Dia telah menewaskan Biff hanya dengan satu tumbukan sahaja.
Saya tidak sangka dia boleh buat begitu.
Dia tidak pernah berdepan dengan Biff seumur hidupnya.
- Tidak pernah? - Tidak. Kenapa? Ada apa-apa?
Baiklah!
Mari kita tetapkan tarikh dan masa kepulangan awak.
Inilah masa ketika awak tinggalkan dahulu.
Mari kita hantar awak pulang tepat pada masa itu.
Seumpama awak tidak pernah pun tinggalkannya.
Sekarang, saya telah mengecat satu garisan putih di atas jalan...
Nun di sana.
Di situlah awak akan bermula.
Saya telah mengira dengan tepat jaraknya...
dengan mengambil kira faktor kelajuan pecutan dan rintangan angin...
dari saat panahan kilat itu nanti...
iaitu tepat dalam masa 7 minit dan 22 saat.
Bila pengera ini berbunyi, awak tekanlah minyak kereta itu.
Baiklah.
Jadi, saya rasa itulah sahaja.
- Terima kasih. - Terima kasih kembali.
Jumpa awak lagi dalam masa lebih kurang 30 tahun.
Saya berharap sangat.
Jangan bimbang!
Selagi awak menyentuh wayar itu...
dengan pencangkuk tepat pada kelajuan 88 bsj...
semasa kilat menyambar menara jam itu...
semuanya akan selamat.
Baik.
- Apa maknanya ini? - Awak akan tahu dalam masa 30 tahun.
Ianya tentang masa depan, bukan?
- Itu ialah maklumat masa hadapan! - Tunggu dahulu!
Bukankah saya telah memberi amaran?
Akibatnya akan membawa kecelakaan!
Doc, itu adalah risiko yang awak perlu ambil.
- Nyawa awak bergantung kepadanya! - Tidak!
Saya enggan menerima tanggungjawab ini.
Kalau begitu saya akan berterus terang!
Alamak!
Awak ambil dawai itu! Saya akan campakkan tali ke bawah kepada awak!
Baiklah! Saya faham!
Doc!
- Ayuh, ayuh. Jom pergi! - Baiklah! Bawanya ke atas!
Cepat!
- Doc! - Huh?
Saya perlu beritahu awak tentang masa depan!
Apa?
Saya perlu beritahu awak tentang masa depan!
Apa?
Pada malam saya datang ke mari, awak telah...
Oh!
Doc!
Oh!
Pergi!
- Tidak, Doc! - Lihatlah waktu ini!
Awak mempunyai masa kurang daripada 4 minit.
Tolonglah, cepat!
Ya!
Celaka, Doc! Kenapa awak perlu koyakkan surat itu?
Kalaulah saya mempunyai lebih masa.
Nanti dahulu. Saya mempunyai sebanyak mana masa yang saya perlukan.
Saya ada mesin masa. Saya boleh pulang awal sedikit dan berikan beliau amaran.
Baiklah. 10 minit sudah mencukupi.
Baik. Litar Masa terpasang. Kapasitor Penguraian Objek, mengurai.
Enjin berjalan. Baik!
Tidak, tidak, tidak.
Ayuh. Ayuh.
Janganlah masa ini. Ayuh, ayuh.
Ayuh.
Ayuh. Ayuh. Kali ini. Ayuh.
Tolong.. tolonglah. Ayuh.
Doc.
Yea! Ha ha!
Pemandu mabuk gila.
Woo!
Oh, "Red".
Awak kelihatan hebat. Semuanya kelihatan hebat.
1:24.
Saya masih ada masa. Saya datang, Doc!
Tidak! Tidak, jangan sekali lagi!
Ayuh! Ayuh!
Hei!
Orang-orang Libya.
Tidak! Anak haram!
Pergi!
Doc! Doc!
Oh, tidak!
Awak masih hidup.
Baju Kalis Peluru?
Bagaimana awak tahu?
Saya tidak pernah berpeluang memberitahu awak.
Bagaimana dengan ucapan tentang memusnahkan masa depan itu?
Kesinambungan ruang masa?
Saya terfikir, apa salahnya.
Jadi berapa lama ke hadapan awak mahu pergi?
Lebih kurang 30 tahun. Nombor Bulat yang cantik, bukan?
Carilah saya apabila awak di sana, ok?
Agaknya saya akan berusia lebih kurang 47 tahun.
Sudah tentu.
- Jaga diri. - Awak pun juga.
Baiklah. Selamat tinggal, Einie.
Oh, jaga-jaga ketika saat kemasukan.
- Ia agak bergoyang. - Tentu sekali.
Mimpi ngeri rupanya.
Jika Paul hubungi saya, katakan saya akan bekerja lewat malam di butik.
Linda, pertama sekali, saya bukan mesin pesanan awak.
Ke duanya, seseorang bernama Greg atau Craig telah telefon awak sebentar tadi.
- Yang mana satu, Greg atau Craig? - Saya tidak tahu.
- Saya tidak ingat semua nama-nama teman lelaki awak.
- Apakah bendanya ini? - Sarapan.
Awak tidur dengan pakaian semalam?
Ya.
Ya. Apa yang awak pakai, Dave?
Marty, Bukankah saya selalu pakai begini ke pejabat?
- Awak tidak apa-apa? - Ya.
Saya rasa kita perlu lawan semula, George.
- Lawan semula? Kenapa? Awak menipukah? - Tidak.
- Hello. - Selamat Pagi.
Mak! Ayah!
- Awak terhantukkah, Marty? - Marty, awak tidak apa-apa?
Awak berdua... awak berdua tampak hebat. Mak, awak tampak kurus.
Terima kasih, Marty. George!
Selamat pagi, 'kepala tidur'.
- Selamat pagi, Dave. Linda. - Selamat pagi, Mak.
Marty, Saya hampir terlupa. Jennifer Parker menelefon.
Saya memang sukakan dia, Marty. Dia seorang gadis yang manis.
Bukankah malam ini awak akan buat sesuatu yang hebat?
Apa? Apa dia, Mak?
Bukankah awak mahu ke tasik? Awak telah merancangnya semenjak 2 minggu lepas.
Mak, bukankah kita telah berbicara tentangnya.
Bagaimana saya mahu ke sana? Bukankah kereta telah rosak.
Rosak?
- Apa yang telah terjadi? - Bila ianya berlaku?
Saya pasti keretanya baik sahaja.
Kenapa saya selalu yang terakhir mengetahui sesuatu?
Tengok? Bukankan itu Biff sedang mengilapnya?
Biff, Pastikan awak mengilapnya 2 lapis kali ini, bukan selapis sahaja.
Saya sedang menghabiskan lapisan kedua.
Biff, jangan hendak tipu saya.
Maafkan saya, En. McFly.
Maksud saya, saya sedang memulakan lapisan kedua.
Ah, Biff. Satu watak yang menarik.
Selalu sahaja cuba mengelak sesuatu.
Saya selalu sahaja perlu mengatasi beliau sejak dari zaman sekolah lagi.
Namun, jika tidak kerana dia...
- Kita tidak mungkin jatuh cinta. - Betul itu.
En. McFly! En. McFly, ini baru sahaja sampai.
Oh, hai, Marty. Saya rasa ianya buku baru awak.
Oh, sayang!
Novel pertama awak.
Seperti yang selalu saya katakan, tumpukan perhatian padanya...
- awak boleh buat apa sahaja. - Oh, Marty, ini kunci awak.
Semuanya telah digilap dan sedia untuk malam ini.
Kunci?
Mahu mencubanya, encik?
Jennifer! Oh, awaklah pengubat rindu.
Biar saya lihat awak.
Marty, awak seolah-olah tidak melihat saya seminggu lamanya.
Betul.
Awak tidak apa-apa?
Semuanya baik?
Oh, ya.
Semuanya bagus.
Marty! Awak perlu kembali bersama saya!
- Ke mana? - Kembali ke masa depan.
Nanti dahulu. Apa yang awak sedang buat, Doc?
Saya perlukan bahan bakar.
Jom, cepat! Masuklah ke dalam kereta.
Tidak, tidak. Saya baru sahaja sampai, bukan? Jennifer pun ada di sini.
Kami mahu mencuba kereta baru.
Jadi, Bawalah dia bersama. Ini pun berkaitan dengannya.
Apa yang awak cakapkan? Apa yang terjadi kepada kami di masa depan?
- Kami menjadi jahatkah? - Tidak, tidak, Marty.
Awak berdua baik-baik sahaja. Ia adalah anak-anak awak, Marty.
Sesuatu perlu dilakukan mengenai anak-anak awak.
Hei, Doc, baik kita undur sedikit. Jalan ini tidak mencukupi untuk kita mencapai 88 bsj.
Jalan? Kit tidak perlu jalan di tempat kita tuju.
- Sarikata oleh rizalmanjohar -